ΕΞΑΡΧΟΣ ΛΟΚΡΙΔΟΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑ

  ΓΕΙΤΟΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑ

ΚΑΛΑΠΟΔΙ

Το Καλαπόδι βρίσκεται 156 χμ. βορειοδυτικά της Αθήνας και ανήκει στο Δήμο Αταλάντης.Ο αριθμός των μόνιμων κατοίκων ανέρχεται σε 500.

Το Καλαπόδι είναι ένα όμορφο χωριό της Φθιώτιδας. Βρίσκεται στον δρόμο που οδηγεί από Λειβαδιά και Ελάτεια προς Αταλάντη. Ανήκει διοικητικά στην επαρχία Λοκρίδας και με την εφαρμογή του Σχεδίου συνένωσης Δήμων και Κοινοτήτων "Καποδίστριας", αποτελεί πλέον Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αταλάντης. Το χωριό έχει περί τους 500 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι γεωργοί, ασχολούμενοι κυρίως με την καλλιέργεια δημητριακών, βαμβακιού και καπνού. Το χωριό διαθέτει πλούσια αρχαία και νεότερη ιστορία και έχει διαρκή παρουσία από την προϊστορική εποχή έως σήμερα. Ο επισκέπτης θα βρεί φιλόξενους ανθρώπους να τον περιμένουν, μπορεί να επισκεφθεί τον αρχαιολογικό χώρο (Ναός Απόλλωνα και Αρτέμιδος) και να διασκεδάσει στις ταβέρνες και τις καφετέριες του χωριού. Το κλίμα του χωριού είναι πολύ καλό λόγω της γειτνίασης τόσο με τον Παρνασσό όσο και με τις ωραίες και πεντακάθαρες παραλίες του Ευβοϊκού κόλπου

ΖΕΛΙ

Το Ζέλιον (ή Ζέλι) Φθιώτιδος είναι ορεινό γραφικό χωριό, το οποίο ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ελάτειας. Έχει πληθυσμό περίπου 1000 μόνιμους κατοίκους ενώ το υψόμετρό του είναι περίπου στα 450 με 550 μέτρα. Σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων βρίσκεται το χωριό Καλαπόδι. Το Ζέλι μέχρι το 1912 ανήκε διοικητικά στο Δήμο Ταλαντίου(Αταλάντης). Μετά το 1912 έγινε κοινότητα μέχρι που ο Καποδιστρικός νόμος το τοποθέτησε στο Δήμο Ελάτειας.

ΣΦΑΚΑ

Το πανέμορφο αυτό χωριό βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Σφίγγιο. Μπρόστα του απλώνεται η ευφόρη πεδιάδα του Κηφισσού. Σήμερα στο χωριό κατοικούν περίπου 100 με 120 άτομα. Οι Σφακαίοι είναι φιλόξενοι και πρόθυμοι σε κάθε επισκέπτη. Οι περισσότεροι είναι συνταξιούχοι και ασχολούνται με αγροτικές εργασίες και με την κτηνοτροφία. Το όνομα Σφάκα το πήρε από το έτος 1830. Πριν ονομαζόταν Καμάρι. Στους γύρω λόφους που περιτριγυρίζουν το σημερινό χωριό ήταν μαντριά με διάφορες ονομασίες όπως Κάτω χωριό, Χάνι, Παλιό χώρι, Παλιά Σφάκα. Με τον καιρό, λόγω καιρικών συνθηκών και των σεισμών οι κάτοικοι ενώθηκαν όλοι μαζί και έχτισαν τα σπίτια τους το ένα δίπλα στο άλλο. Το όνομα Σφάκα το πήρε από τους πολλούς θάμνους που έχει η περιοχή με την ονομασία Ασφάκες.

Η Σφάκα ανήκει στο Δήμο Ελάτειας. Πριν το Καποδιστριακό νόμο ήταν κοινότητα με Δημοτικό σχολείο και ενορία. Σήμερα το σχολείο δε λειτουργεί. Στην πλατεία του χωριού δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Δημητριου, η οποία χρονολογείται από το 1830. Το 1894 με το με το μεγάλο σεισμό στο ρήγμα της Αταλάντης καταστράφηκε ολοσχερώς αλλά οι κάτοικοι με το υστερημα τους την ξανάχτισαν.

Η Σφάκα είναι ιστορικό χωριό με πολλά αρχαιολογικά ευρήματα. Το κυριότερο, ο Βυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου.

Ένα χιλιόμετρο περίπου δυτικά από το χωριό βρίσκεται το Χάνι (κατάλυμμα του Μπλατσούρα). Από το 1886 που έγινε ο δρόμος Αταλάντης-Λειβαδειάς, το Χάνι έγινε τοπος συναντήσεως εμπόρων και ταξιδιωτών. Εκεί έρχονταν έμποροι από Λιβαδεια, Αράχωβα, Δαδί (Αμφίκλεια), Τιθορέα από τη μια μεριά και από Αταλάντη, Ζέλι, Καλαπόδι, Μαλεσίνα από την ανατολική Λοκρίδα και αντάλασαν τα προίοντα τους. Δεν υπήρχαν τότε αυτοκίνητα και τηλέφωνα για να μπορούν οι άνθρωποι να μικραίνουν τις αποστάσεις. Αναγκαζόντουσαν να συναντιούνται στο Χάνι του Μπλατσούρα. Εκεί τους περίμενε και τους προσέφερε φιλοξενία ο Χαράλαμπος Μπλατσούρας με τη γυναίκα του την κυρά-Παναγιού μια άξια γυναίκα. Ο Χαράλαμπος φρόντιζε τα ζώα που έσερναν τα κάρα, που μετεφεραν τα πραγματα τους. Αυτή η πρόσχαρη και άξια γυναίκα η κυρά Παναγιου είχε αναλάβει να μαγειρεύει για τους ταξιδιώτες και να τους προσφέρει κατάλυμα για να μείνουν. Ήταν καλή νοικοκυρά και προπάντων καλή μαγείρισα όπως ομολογούσαν οι περαστικοί. Το Χάνι λειτούργησε από το έτος 1922 εώς το 1955.